سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
192
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
متن : و الخروج من باب الحناطين سمي بذلك لبيع الحنطة عنده ، أو الحنوط و هو باب بني جمع بإزاء الركن الشامي ، داخل في المسجد كغيره ، و يخرج من الباب المسامت له مارا من عند الأساطين إليه على الاستقامة ليظفر به . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است بعد از مراسم كعبه از درب حناطين كه يكى از دربهاى مسجد الحرام است خارج شوند . شارح ( ره ) مىفرماين : وجه تسميه آن به اين نام اين است كه در آستانه اين درب گندم يا كافور جهت حنوط مىفروختند و نام اصلى آن باب بنى جمح ( بضم جيم و فتح ميم ) است كه در مقابل ركن شامى قرار گرفته و فعلا بواسطه توسعه در مسجد داخل آن واقع شده ، بنابراين اگر كسى خواست به استحباب خروج عمل كند مراقب باشد از دربى كه هم سمت اين ركن است خارج گردد به اين نحو كه ستونهاى مقابل اين ركن را نشان گذاشته و از بين آنها مستقيم عبور كرده تا به اين استحباب عمل نموده و بدرب مزبور ظفر پيدا نمايد . قوله : سمّى بذلك : ضمير مستتر در [ سمّى ] به [ باب ] راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] ، [ الحناطين ] است . قوله : لبيع الحنطة عنده : ضمير در [ عنده ] به [ باب حناطين ] عائد است . قوله : و هو باب بنى جمح : ضمير به [ باب حناطين ] راجع است .